Powered By Blogger

หน้าเว็บ

วันพฤหัสบดีที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2552

นึกว่าเหลือแต่......เมฆ





คืนนั้น ฉันฝัน ว่าไป
เข้าใกล้ ดวงจันทร์ แม่นมั่น
พอลืม ตาตื่น ฉับพลัน
ดวงจันทร์ ดวงนั้น หายไป
เห็นแต่ หมู่เมฆ น้อยใหญ่
ล่องลอย เกลื่อนไป ทุกที่
แล้วเรา จะทำ ไงดี
ตัวของ เรานี้ อยู่....ที่ใด
นิ่งนึก ตรึกตรอง สักครู่
จึงรู้ แจ่มแจ้ง ประจักษ์
โถ...ก็ อยู่กับ คนรัก
ที่พัก ผ่อนกาย เคียงกัน
วอนเธอ อย่าห่าง จางหาย
จากกาย ของฉัน ดังฝัน
อย่าห่าง ให้เหมือน ดั่งจันทร์
อยู่เคียง ข้างฉัน นาน...นาน

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น